▌▌ مثل سیــگار ،بعدِ چای▌▌
|
1 2 : پ.ن : 1 - بزرگی گفته ، فوتبال مساله ی مرگ و زندگی نیست ، از اون مهمتره ... 2 - شهرستان شدیم رفت ... 3 - گیج نزن ، برو پایین واست توضیح میدم ... 4 - طبق قانون تقسیمات کشوری هر ده کوره ای که جمعیتش به ده هزار نفر برسه شهرستان می شه و امروز تعداد بازدید کننده های این وبلاگ رسید به ده هزار... 5 - زحمت کشیدم خیر سرم ، مردم روزی ده هزار تا بازدید دارن ما دو سالی ... .
صورتم را غبــار گرفته است ، شير آب را باز مي کنم ، چشــم هايم را مي بنـدم و مشتي آب به صورتم مي بخشم ... چشم که بـــاز مي کنم ، دست هــايم خوني شده ، و سوراخ کف حيــاط ، پيچک هــاي سيــاهِ خون را ، با ولع ، هـــورت مي کشد ... .
سر به بـــــالا دارم و آن بهتر است ● سرو قدّان را تمــاشا خوشتر است چون زمین آبستن ِ تیـــــــر بلاست ● روی سوی آسمــــــانم بهتر است :..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..: تـــــــا سر از آغـــــوش من برداشتی ● در نهـــــادم بذر حرمـــــــان کاشتی در دلم مهـــــــــرت چو رودی بود و تو ● در سرت سودای طغیـــــان داشتی همچو بارانی که چاهش مقصد است ● تو مـرا بی خانمـــــان می خواستی می نبـــــارد ابر تو بر بـــــــــــام ما ● کس ندارد حســــرت ایّــــــــــام ما جام خالی گشت و مستی سر نزد ● نیست ساقی را نظر بر جــــــام ما شیخ مـــا کــز زورقش جانهــــا به سـاحل می رسید تن برید از ســــــاحل و با شــــــــــوق دلقش را درید میگساران را به عمری قوم ِ ضـــالین خـــــوانده بود او ببین اکنون که با مِــی ، مَسح پـــــــا و سر کشید غمــــزه ات را بهـــــر خود پنداشتیم ● زین خیال همچون عسل شد کـام ما در حضـــــــــــــورم با رقیب آمیختی ● عـــــــاقبت پختی خیال خــــــــام ما عمری به سر زلف تو دلخـــوش شده بودیم جز بهـــر خوشـــــآیند تو بیتی نســـــرودیم آخـــر کلاه گیس تو از سر فتــــاد و مـــــــا ماندیم پریشان که چه خبطــــــی بنمودیم
بار خستگی ام را ، دخیل بر انگشتان تو نبستم ؛ که مرهم شدنت را استخاره کنی ... تو روی از من گرداندی ، و من با چشمان نیمه باز نگرانم ، که چگونه ، هزار سوره ی دلتنگی ، به یک آیه ی " فاصبر " نی ، قافیه می بازند ، کاذبه می گردند ... . :..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:
تو قصد کــــرده ای که مـــــرا آتشــــــی کنی شمــشیر مـــی کشی که مــــرا غیــــرتی کنی آخر چه طــرز حرف زدن باشد این طـــــریق هــــر بــــار به من تهمت تخـــــــدیر می زنی سیــــگار و قهــــوه و گاهی خیـــــال خـــــــام این است روزگـــار و تو تعــــزیر مـــــی کنی نـــــاخوانده مرا ، دکمــه ی Close مـی زنی قــاضی توئـیّ و حیف که تعجیــــل مــــی کنی گفتــم حدیث حـزن به صد هــــــــا طـریق و تو با یک کلیکِ راست ، نظـر Paste مــی کنی می لینکمت اگــر ، تو مــــرا لینک مـــی دهی آپـــم بدو بیـــــا ، تو چـــــرا سر نمـــــی زنی آمـــــار بـــازدید تو را بـَـــس خفــــــــــن کنیم ای زهـرمــــار و کوفت ، الهــــی که دق کنی آقـــــای پـــای ثــانیه هــــــا لنگ مــــــی شود اسبــــاب کفــــر ما ، تو فــــراهم همـــی کنی بیـــــا ، بخــــــوان ، قدمت روی تخــــــــم ما من چشم گفته ام ، تو چه بــرداشت می کنی ؟ ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: پلان : ..:: خارجی ، صدای عر عر خر در پس زمینه ::.. . داره صدات می زنه ها : اِ ؟ چی می گه حالا ؟
یکی بــود و نبـــودم من کنــــارت ● که شد آغــــاز ِ این قصّـه خیــانت یکی پنهـــان ، نـــگاهت را ربوده ● که چشمـــانم شده بحـــر حســادت ●●● یکـــی بوده ، که دزدان شـــرافت ● زنـَنـــدَم طعنـه با صدهــــا روایت دلت را گر هـزارو یک کلید است ● چــرا دادی به من قـول ِ امــانت ؟ ●●● گنــاه از من ، که دستم خنجرم زد ● ز دست خود کجـا بردن شکایت ؟ نمـــاندی با مــن و با او نمــــــانی ● نبرده کس سَــر از عشقت سلامت برفتــم من ولــی حیف از صداقت ● که در تـاراج دوران گشته غـارت به پایـــان آمد ایـن قصّه ، کلاغش ● نجُسته راهِ خــانه ، طبــق ِ عــادت ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: .P.S : . غیر از من با کس دیگه ای هم هستی ؟ : نه به خدا ، تو عشق اول و آخرمی ، اصن قهرم . .. غیر از من با کس ... ؟ | | ..... غیر از ... ؟ : نه ... . پ.ن : ..:: مخاطب ندارد ::..
بر پیش چشم من چو خرامان گــذر کنـی چـون آتشـی به بـرفِ دل مـن اثــــر کنی چشمم به راه تـو ، تــا کِی به غمـــزه ای جـان از تـن فــریفته ی مــن به در کنــی در طـوف چشم هـــای تو با سر دویده ام راضی مشــو که حـجّ مـرا بی ثمـر کنـی دستم به جستجوی تو هــر لحظه بر دری انصـاف نباشد که مـرا ، در بــه در کنـی جــانم بسوختـیّ و بـــه دل دوست دارمت جانـــا روا مَــــدار که قتلــی دگــــر کنی دنیـــا به کــام می شود آنـدم که در خیــال بر کشته ی خیــال رخت ، یک نظـر کنی از سایه بُرون آی و به روز آبـــرو ببخش تا کِــی از آفتــــاب ِ زمستان ، حَــذر کنی ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
موهــايم را ، در آسيــاب ، سفيـــد کـــرده ام ... امــــا ، پـي رو سيــاهي آينـــه ها ، بيهـــــوده مي چـــرخم ؛ ايــــن آرد لعنتـــي ، با هيچ بــارانـي ، خمـــير نمي شود ... من ، جـــواني ام را ، جـــايي ميان ، تکـــرار بيست سالگي تو ، جــــا گذاشته ام ... ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: دیـــالوگ : . من سیب می خوام . : نمی شه ، می فهمه میندازتمون بیرون . من سیب می خوااااااااااااااااااام پ.ن : ..:: و این گونه شد که زن به قدرت اشکهایش پی برد ::..
از ني لبک آتشينـي که به لب دارم ، خاکستــر انتــظار مـي ريزد ... بـراي نواختنــش ، تمـام نفــس هاي نيامــده ام را مســـاعده گرفتـه ام . ثــانيه ، يا ســـال ، چه توفيــري دارد ؟ من براي کسي مي نـــوازم ، که هرگــــز ، به رقص برنخواهد خــاست ... .
::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: لحظه هاي رفته ، سالهاي نيامده را به کام مي کشند ، بدانسان که شب ، روز را بي گريز ... شب ، شب است ، حتي اگر انسان محال انديش همه چيز دان ، به زور نور ساختگي زرد کم مايه ، در پي روز باشد ... شب ، شب نيست که نور نيست ، شب ، شب است که خورشيد نيست ... آري ، شمع کوچک خوشبختي من ، خورشيد ، نيست ... تو ميسوزي ، آب مي شوي و نور مي دهي ، من به سايه ام مي نگرم ، به قطره هاي داغ تنت ، و دل مي بندم به حقيقت شب تاريک شب بي خورشيد ... . پ.ن : ..:: این اولین شعرمه که چون می دونم نخوندین دوباره میذارم ::..
الهـــــی ، جــور تو پایـــــــان ندارد به ایـــن خشکی ، نم بــــــاران نبارد مگر نه بعد هر سختی ، فَراخی ست چـــرا تقدیـــــر من ، آســان ندارد ؟ خدایـــــا ، یــاد تو روزی دوا بــــود دریغــــا زخـــم دل ، درمـــان ندارد چُنـــــان شیـــــدا شدم بر آستـــــانش که عریـان تر از این ، امـکان ندارد دهـد کــــام رقیبــــان پیش چشـــــمم کریمــــا ، بخت من سامـــــان ندارد فرو خــوردم غمم را ، لیک این تـن درونــــم را ، ز کــس پنهــان ندارد دلــم مدهــوش رویـــــای فنـــا شد به رستـــاخیز خود ، ایمــان ندارد ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::
می شود به تو فکر نکرد ، وپشت تنها میز تک نفره ی کافه نشست ، نقش قلب های تیر خورده ی تن آن را ، و باران دو نفره ی بیرون را ، پشت صفحه ی حوادث روزنامه ی دیروز پنهان کرد ... قهوه لطفاً ، مثل این اواخر ، بی شکر . مــــــــردی ، عشـــق اش را ؛ می شود ، از صندلی های به هم چسبیده ی میز بغلی ، آتش به امانت گرفت . آتش زد ؛ می شود عمیقتــر دود گرفت ؛ و خود را ؛ دل خوش کرد ، که سرفه ، یـاد تو را از من ، عُـق زد ، بیرون کشیـد . حلق آویــز کرد . روزنامه را می بندم ، بــاران ادامه دارد ، و شب که به نیمه برسد ، من و فنجـان قهـوه ی روی میـز ، بــــا هم ، ســرد شده ایم ... . ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: دیـــالوگ :
. نرگس رخ شیرین لب ، طنّاز و فریبا ای ماه شب تارم ، پروین و ثریــّــــا دوستت دارم : زهر ماااااااار . چرااااا ؟ : نرگس و شیرین و طنّاز و فریبا و پروین و ثریّا کین ؟ . اصلاً بیخیال ، دوست دارم خره : میسی عسیسم
دم در گِــــرو بــــازدم خـــــود دارند بــا رُخصت و یـــاد تو نفس بر آرند هـر دانـه ی اشکی ز فِــــراقی لغزید آن را به قضـــــای تو حــوالت دادند ..:::.. هر گه گـُـذر مِـی به سبــوشان افتــاد چـل روز غــــریق بحـر استغفـــارند با جوشش عشق و دلبـــری بیگــــانه دل در گِــرو عهــد تو مـــــی پندارند ..:::.. در خـــانه نماز شب به جا مــی آرند در کعبه به جستجوی تو حیــــــرانند صد فـرقه به دنبـال تو پرسان پرسان امّــا به درون خویشتن گمــــــــراهند هر گـاه که از تو سر زده عُصیــانی چون قضیه ی مریم ، که بـدان آگاهند با منطق لاهــــــوتی و لاپوشـــــانی بر فِعــل زمینـــی ات دلیـــــل آوردند ..:::.. یا رب به خـدا دلم برایت خون است کاین خلـــق عبـــوس پیـروانت هستند این نقــد به مِـــی سپــارم و حیــرانم زآنان که بهشت نسیه را خواهـــــانند ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: ::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..::..:: دیالوگ : . حوصله م سر رفته : پس بیا بازی کنیم . چی بازی ؟ : قایم باشک من چش میذارم تو قایم شو اگه پیدات کردم ، می بوسمت اگه پیدات نکردم ، تو منو ببوس . نمی خواد ، حوصله م برگشت .
گنـه ار بوسه به لبهــای پـری رویـــــان است بی گنه ، سخت غــــریق غـــم بـی پایان است شربتــــی ســاز کــن از قند لبت ای زیبـــــــا دیــن و دنیـــــام فـــدای لب غمّــــــازان است ::..::..:: ای دلبـــر شیــرین لبِ شیــرین اطـــــــــــوار ایـــن نیست ســـزای چــــو من خوش گفتـــار از بهـــر تـو هــر شب غزلی ســــــــــاز کنم چون مــــــــــاه به بـَــدریّ و دل من افـــــگار ::..::..:: مــاه من پنهـــان شده در پشت دستـــانت کنون قطــره ی اشکت دهـد آزار شیـــدایت کنـــون الطفــــاتی کـن به لبخندی دلـم راشــــــــاد کن تا که بخشم جان شیرین را چو فرهادت کنون ::..::..:: گـریه ام از طـاقت چشمـــان من بیــرون شده طفـل امّیـــدم ، به دنیـــا نــآمده مدفــــون شده ره به ره منزل به منزل در پـی او بــــوده ام هر که دل بر بــاد بسته عــــاقبت مغبون شده ::..::..:: سرو قدّی ، ماه روئی ، شوخ چشمی نابــکار بــی کمند و دام ودانه کــرد قلبــم را شــــکار رسم صیّادی به جا نآورد ، صیدش را گشـود صید درسودای صیّاد ، ای عجب از روزگـار پ ن : به یک فقره رفیق پایه ( ترجیحا سیگاری ) که اگه چار شب اس ام اس دادیم بش ، چار و یه دیقه مشغول خوندن جوابش باشیم نیازمندیم .... واجدین شرایط در قسمت کامنت دانی ابراز وجود کنند ... به خدا جدی جدی می گم ... .
|
About
--------------------------------- Archivesاسفند 1388بهمن 1388 دی 1388 آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 Links
نــــــــــــــــــــــــــــــــــاتنی LinkDump
نیــــــــــــــم کت |
