تبليغاتX
▌▌ مثل سیــگار ،بعدِ چای▌▌

▌▌ مثل سیــگار ،بعدِ چای▌▌

●▌▌ ● یا برعکـــــــس ●▌▌ ●

              
 
 
     
 
                      
 
 
 
 تنــه ای به قامت سرو ،
 
            برآمدگی هایی مـوزون و شگـرف ؛
 
                     چه زیـبا ،
 
                        خــرق می کنی ،
    
                                 عادت زیبایــی را ...
 
             گـــــام هایت ،
 
                       چه فریبــا ،
 
           چشم هایم را در کاسه می چرخـانند ؛
 
                بــی که شهـوتم به داشتـنت ،
 
                          زیر هیچ نیمــکاسه ای پنهـان شود ...
 
                    چشم هایی مخمـور لذت ،
 
                               انگـشتانی جــای لب
 
                            و جانی که جـــاری ست ،
 
                      از فصل مشترک مــن و خورشید ...
 
                    گــونه هایت ،
 
                         از جـان ریخته ام رنگ می گـیرد ،
 
                                                       شرمی دلپــذیر ...
 
                                   می خواهمت ،
 
                                             حقیقتی عریان ،
 
                                          که هیچ شارع مقــدّسی ،
 
                                                           لباس تـــذویرش
 
                                                                    نمی پوشــاند ...
 
 
 

KAWA |


Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Subscribe to Feed





 

 
  شانه های بلندت ،

         هر خیاطی را شرمنده می کرد ؛

                 بوی نفـتالین لباس هایت ، تقصیر تو نبود ،

                           قواره های رایج امروز ،

                                      به قامت تو نمی نشست ...

            حالا می فهمم ،

                آنهایی که انگار از خود خدا هم ،

                    چار پیراهن بیشتر پاره کرده بودند ،

                        چرا همیشه ی خدا دماغشان را می گرفتند ...

                حالا می فهمم چرا هر شب ،

                                          گوشه های لبت ،

                                                          ترک برمی داشت ... .



 

KAWA |


Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Subscribe to Feed


 

 

 

   ردیف دندان های عریان ،

              لب های کش آمده ،

                      چشم های تنگ .

             تو بگو ، خنده ،

                           عطسه ،

                                خمیازه ؛

                               اگر دلت آمد بگو گریه ...

                                     ما که خودمان می دانیم چه مان شده . .

 

 

KAWA |


Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Subscribe to Feed


 
 
 
 
 
 
 
 
                  
 
 
 
 
                 به گمـــانم به دلـم بـــــاز خیـــانت کـــــردم
 
                                    از سفـر مانـــدمو بــازم به تو عادت کـردم
 
                 نیمــی از پــول بلیطـم به فـنا رفت ای جـان
 
                                    نیم هـم خـرج خــراج لب خـــامت کــــردم
 
                 من و این غربت و بی پـولی و بی سیگاری
 
                                    زود رفتـی ، دیــــر فهمیـدم حماقت کــردم
 
 
 
 

KAWA |


Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Subscribe to Feed






هر چی که اینجاس ماله منه . اینو من گفت وختی اینجا چیزی جز بعد از

ظهرای بی بارونه همیشه نمونده بود . چه فرقی داره ، تو هی سنگ بندازی


که ماهـو از حوض خالیه من فراری بدی و من لبخند بزنم که یعنی دوست

دارم یا من سنگای چینـدتو پخشو پلا کنم تو حوض پـر چشات و تو فحشم بدی

که یعنی دوسم داری .

گیریم که اون شب سگیه تکراری اصلا نبود که به جرم فاصله ی نامشروعمون

هیچ قاضیه دهن لقی نتونست ما رو حد بزنه .. من که حبستو کشیده بودم

قناری .. رفتنم با خودم بود که در اومدنم با تو باشه .. نشئه ی کدوم خواب

شدی که منو خمار این میله ها گذاشتی ؟

گیریم خودمو بستم به تخت بی خیالی که ترکت کنم .. خودت بگو دیگه چه

فرقی می کنه وختی همه می دونن ،

                             هر چی که اینجاس ماله منه ... .





KAWA |


Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Subscribe to Feed